default_mobilelogo

Żywy Różaniec, jako organizacja kościelna działająca na prawach stowarzyszenia, zawdzięcza swoje powstanie młodej świeckiej osobie Paulinie Jaricot (1799 - 1862). "Wszystkie łaski, wszelkie światło otrzymałam z tajemnic różańcowych i one uczyniły moje życie owocnym" - wyznaje po latach Paulina. W 1826 r. stworzyła wielkie zaplecze modlitewne dla misji pod nazwą Żywego Różańca. Samą siebie uważała za "pierwszą zapałkę, którą Bóg się posłużył, by  rozpalić wielki ogień". Zorganizowała tzw. "piętnastki" - grupy po 15 osób, z których każda zobowiązywała się do odmawiania w intencji misji jednego dziesiątka różańca dziennie i do rozważania otrzymanej tajemnicy różańcowej. Oficjalnej aprobaty dla Żywego Różańca udzielił papież Grzegorz XVI jeszcze za życia Pauliny. W 1862 roku, kiedy umarła Założycielka Żywego Różańca, w samej tylko Francji istniało już 150 tys. "piętnastek".

 

            Papież Jan Paweł II w 2002 r. ustanowił jeszcze jedną IV część Różańca św. i tych 5 nowych tajemnic nazwał "tajemnicami światła".  W Związku z tym owe "piętnastki" zamieniły się na "dwudziestki". Każda róża różańcowa składa się z 20 członków modlących się w intencjach wyznaczonych przez papieża. Tajemnice różańcowe zmieniają zelatorzy. Czynią to, gdy chodzi o naszą parafię, w każdą pierwszą sobotę miesiąca  po mszy św. o godz. 18.00 (lipiec, sierpień po mszy św. o godz. 19.00)


           

 

W parafii istnieje 5 Róż Różańcowych, pierwsze założone w październiku 1998 roku przez o. Jakuba Jaroszewicza

Ø I Róża św. Rafała Kalinowskiego, zelatorka – Maria Plewa

Ø II Róża Matki Bożej Czestochowskiej, zelatorka – Anna Dziadkowicz

Ø III Róża św. Józefa, zelator – Piotr Plewa

Ø IV Róża św. Teresy od Dzieciątka Jezus, zelatorka – Małgorzata Kowalczyk

Ø V Róża św. Jana Pawła II, zelatorka – Anna Jabłońska

 

Z Ceremoniału Żywego Różańca

Żywy Różaniec oznacza:

·       Życie według Ewangelii, która jest fundamentem i źródłem chrześcijańskiego postepowania. Różaniec jest modlitwą ewangeliczną, ponieważ zawiera Modlitwę Pańską i Pozdrowienie Anielskie oraz ewangeliczne tajemnice naszego odkupienia. Z tego też powodu różaniec nazywamy streszczeniem prawd Ewangelii;

·        Życie wiarą, nadzieja i miłością. Należeć do Żywego Różańca to wierzyć w istnienie Boga i wierzyć Bogu, który przemawia, ufać Bogu i w Jego dzieło zbawienia oraz kochać Boga, a w Nim i dla Niego – ludzi;

·       Oznacza jakby elektrownię duchową, która zasila wiernych mocą Bożą i pobudza ich do czynu apostolskiego, czyli do praktycznej działalności apostolskiej, jak praca wśród ubogich, chorych, rodzin wielodzietnych, rodzin alkoholików, zaniedbanych religijnie i moralnie, dbałośc o Dom Boży, o szaty liturgiczne, krzewienie cnót moralnych, zwłaszcza czynnej miłości bliźniego      i sprawiedliwości społecznej;

·        Różaniec jest jakby niezdobytą twierdzą obronną, albowiem broni jednostkę, rodzinę  i społeczeństwo przed śmiercią duchową, mianowicie przed ateizmem  i laicyzmem, przed indyferentyzmem religijnym, przed zepsuciem obyczajów, zwłaszcza w życiu małżeńskimi rodzinnym, przed alkoholizmem;

·       Żywy Różaniec składa się z żywych róż. Każda róża ma dwadzieścia osób,        z których każda odmawia codziennie jeden dziesiatek różańca, czyli jedną tajemnicę, połączoną z rozważaniem. W ten sposób odmawiany jest w róży codziennie cały różaniec – dwadzieścia tajemnic. Jest to jakby wieniec różany składany u stóp Królowej.

 

Obowiązki członków Żywego Różańca

Ø Zasadniczym obowiązkiem jest zapisanie imienia w Księdze i odmawianie codziennie jednego dziesiątka różańca.

Ø Udział w miesięcznej zmianie tajemnic różańcowych.

Ø Częste przystepowanie do sakramentów świętych oraz udział w procesjach maryjnych.

Ø Rozszerzanie czci Maryii przykładem życia i działalnością apostolską.

Ø Odważne stawanie w obronie wiary i Kościoła na wzór św. Dominika.

Ø Udział w pogrzebie zmarłego członka Żywego Rożańca oraz w modlitwach za spokój jego duszy.

       

  Święta Penitencjaria, na mocy specjalnego i wyraźnego indultu Stolicy Apostolskiej z dnia 25 października 1967 roku udzieliła członkom Żywego Różańca odpustu zupełnego osiem razy w roku;

 

1.    Przyjęcie do Żywego Różańca;

2.    Narodzenie Pana Jezusa;

3.    Zmartwychwstania Pańskiego;

4.     Zwiastowanie Najświetszej Maryi Panny;

5.    Wniebowzięcie Matki Bożej;

6.    Królowej Różańca Świetego;

7.    Niepokalanego Poczęcia Maryi;

8.    Ofiarowania Pańskiego;

 

        Odpusty te można zyskać pod zwykłymi warunkami, którymi są: spowiedź św., Komunia św., modlitwa w intencjach papieża, przynajmniej prywatne odnowienie postanowienia wiernego zachowywania Statutu stowarzyszenia Żywego Różańca.

 

 

Obowiązki Zelatora

1.    Sprawdza obecność członków Żywego Różańca na nabożeństwie.

2.    Dostarcza tajemnice z intencją modlitweną nieobecnym.

3.    Zachęca członków do gorliwej działalności apostolskiej, zwłaszcza wśród chorych i ubogich.

4.     Zbiera miesięczne składki, np. na Msze św.

5.    Odwiedza chorych i otacza miłością.

6.    Czuwa by roża miała pełny skład 20 – osób.

7.    Pilnuje aby róża wypełniała zlecone sobie zadania apostolskie.

8.    Utrzymuje stałą łączność między różą a ks. Opiekunem.

 

Wszelkie informacje odnośnie przynależności do Róż Różańcowych udziela opiekun Róż, o. Proboszcz