default_mobilelogo

Wszystko rozpoczyna się na Górze Karmel, w Palestynie, ponad 800 lat przed przyjściem Chrystusa. Prorok Eliasz doświadcza obecności Boga w niedotykalnej ciszy. Kontempluje Jego tajemnice w znaku małego obłoku. Dwadzieścia wieków później w miejscu Jego modlitwy zaczynają gromadzić się pierwsi pustelnicy, rozpoznając w obłoku -"ślad" Maryi. Z Nią pragną przebywać, jako Jej Bracia i oddani słudzy. Św. Albert (patriarcha Jerozolimy) spisuje dla nich Regułę życia. Kościół przyjmuje ich jako nową rodzinę zakonną - Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Jednak surowość życia, jaką podjęli u początku, z czasem, ulega rozluźnieniu.

Jest XVI wiek. Teresa de Ahumada wstępuje do zakonu karmelitańskiego. Dostrzega piękno tego życia, jednak rodzi się w niej pragnienie bardziej radykalnego przylgnięcia do Chrystusa. Z tym bólem staje na modlitwie przed Nim. Dwadzieścia lat upływa na wewnętrznych walkach. Bóg wskazuje jej, że przez nią pragnie dokonać odnowy karmelita bosy karmelitańskiego życia. Teresa wyraża to pragnienie wobec sióstr i przełożonych, jednak spotyka się ze zdecydowaną odmową i odrzuceniem. Nie ustępuje jednak, świadoma Bożej woli, powierzając się całkowicie Jego prowadzeniu. Po wielu staraniach, w 1562 roku, zakłada pierwszy klasztor Karmelitanek Bosych pod wezwaniem św. Józefa dając początek nowej tradycji duchowej. Jako jedyna z kobiet w historii, sześć lat później wraz z Janem od Krzyża rozpoczyna reformę męskiej gałęzi Zakonu. Powraca do źródeł karmelitańskiego stylu życia - do proroka Eliasza i pierwszych pustelników z Góry Karmel. Życie Braci i Sióstr Najświętszej Maryi Panny będzie odtąd wypełniać modlitwa, braterska miłość i samotność. W ciągu swojego życia założy 15 klasztorów żeńskich i zainspiruje powstanie kilku klasztorów męskich, w których duch Maryjny i przyjazne przestawanie z Bogiem będą świadectwem powołania każdego do zjednoczenia z Bogiem.

Do Polski karmelici bosi przybyli w 1605. Wtedy to założyli klasztor w Krakowie pw. Niepokalanego Poczęcia NMP. W 1617 utworzono samodzielną polską prowincję. Rozbiory przyczyniły się do niemal całkowitej likwidacji zakonu w Polsce. Po kasatach rozbiorowych pozostał tylko klasztor w Czernej. Odnowicielem zakonu został św. Rafał Kalinowski. W 1920 r. wskrzeszona została prowincja polska, a w 1993 została podzielona na: krakowską i warszawską. Do prowincji krakowskiej należy obecnie 20 klasztorów braci oraz 15 klasztorów sióstr karmelitanek bosych.

Do Kluszkowiec karmelici bosi przybyli w 1953 r. W roku 2000 został oddany do użytku i poświęcony nowy kościół i klasztor pw. św. Rafała Kalinowskiego.

KALENDARIUM

1942 – otwarcie i poświęcenie kaplicy MB Częstochowskiej
1953 – przybycie OO. Karmelitów bosych do Kluszkowiec i utworzenie ośrodka duszpasterskiego
1984 – erygowanie parafii w Kluszkowcach pw. MB Częstochowskiej
1987 – kościół filialny w Krośnicy (pw. św. Józefa Rzemieślnika)
1989-2000 – budowa kościoła w Kluszkowcach (pw. św. Rafała Kalinowskiego)
2000 – konsekracja kościoła pw. Św. Rafała Kalinowskiego w Kluszkowcach
2003 – Jubileusz 50-lecia pobytu Karmelitów bosych w Kluszkowcach i poświęcenie dzwonów
2007 – 100-lecie śmierci św. Rafała Kalinowskiego patrona kościoła w Kluszkowcach
na podst. opr. Pawła Ferko OCD